ΛΙΛΙΑΝ ΜΠΟΥΡΑΝΗ 

 Δέντρο

Είμαι ένα δέντρο γυμνό
που πληθαίνει στη ρίζα.
Δεν έχω ίσκιο.
Τα φύλλα μου στη γη τα ρίχνω
για ν΄αφρατεύει το χώμα
κι από τα λουλούδια μου
είναι οι στήμονες κομμένοι
μη γίνει ο ύπνος μου μυριστικός
και λιγοθυμήσει
κανένα όνειρο ανήλικο
μες το αειθαλές δικό μου.
Ανήκω μόνο στη βροχή
στον άνεμο
και στη βουρκωμένη
ερημιά του  τοπίου.
Μου ανήκει
το τρέμουλο
μιας πλάτης

που ακούμπησε φευγαλέα
ο δισταγμός του μαχαιριού
πριν με  χαράξει για πάντα.

Από την ποιητική συλλογή "Ερώματα" 

 

πι πι το παπί

ΝΙΚΗ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ

πι πι το παπί

Τον πατέρα μου δεν τον γνώρισα ποτέ
έμοιαζε, λένε, αποδημητικός
η μάνα μου από αριστοκρατική οικογένεια
δεν «ήταν ηθικόν» να κλωσάει μπάσταρδα

μεγάλωσα σε ράμφος πελαργού
χωρίς παραλήπτη
κατέληξα σε αναμορφωτήριο πτηνών

μου έμπηγαν στον κόκκυγα φτερά παγωνιού
μου μάθαιναν να κλίνω : η γλαυξ, της γλαυκός
ανεπίδεκτη υιοθεσίας
ανάξια κλουβιού
στολίζω σήμερα σύρματα
ηλεκτροφόρα
μαδώ τα πούπουλά μου
γεμίζω μαξιλάρια βεράντας
ζευγαρώνω με παπαγάλους Σενεγάλης
γεννάω τηγανητά αυγά
τα βγάζω με ψίχουλα περαστικών
(κουλούρια - σταφιδόψωμα)

μα κάθε μέρα σχεδόν περνώ
και από κείνον τον παραμυθά
που επιμένει να πιστεύει ότι θα γίνω κύκνος

Από την ποιητική συλλογή "Ανάσκελη με πυρετό" 

ΜΑΡΙΑ ΤΣΙΡΑΚΟΥ 

Εμμονικό Δίκαιο

Κάναμε έρωτα
πάνω στις παρτιτούρες
όλη νύχτα,
νύχτα όλοι
_εμμονικό δίκαιο_
ακουμπούσα τα λευκά
ακουμπούσες τα μαύρα
φάλτσο νύχτα
κόντρα ζωή
πάνω στα πλήκτρα μας
σε ένα υπόλοιπο κουρασμένης αφής
_εμμονικό δίκαιο_
γέρνω και αφήνω τη ναυτία του στομάχου μου
το εσωτερικό μου κατακλύζει τη θορυβώδη εξασθένιση της ζωής σου
πόση απουσία
_κρεσέντο_
προτίμησες να στροβιλίζεσαι
κι’ ας ήξερες
φάλτσο στα πλήκτρα μας
να κάνεις
ξημέρωσα πόθο
νύχτωσες φυγή
εμμονικό δίκαιο
στις παρτιτούρες
στα λευκά
στα μαύρα
ύφεση_ δίεση, εσύ.
Φώναξα δίκαιο την ώρα που χυνόμουν.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΛΟΥΡΑΚΗΣ

Πριν ρίξουν στην αγορά νέους αυτόμαυτους πιλότους 

Ξαναείδα τη Γ τρία χρόνια μετά
λίγο πιο βαριά, λίγο πιο κουρασμένη
στη συζήτηση επάνω είπε πως είχε λαβύρινθο
όχι εκείνη τη στιγμή, αλλά γενικά
οι λόγοι ήταν ψυχολογικοί
έτσι κι αλλιώς η ψυχή είναι ένας λαβύρινθος
κι άντε να βρεις το δρόμο για το σπίτι
σκεφτόμουν τον Οδυσσέα
δέκα χρόνια βολόδερνε
από τον έναν πλανήτη στον άλλον
μέχρι να φτάσει στην Ιθάκη
κανένας φιλόλογος ή ψυχαναλυτής δεν σκέφτηκε
πως έπασχε κι αυτός από λαβύρινθο
για λόγους ψυχολογικούς όπως η Γ
που είδα σήμερα το πρωί
που κάπως βαριά, λίγο πιο κουρασμένη
που το μυαλό της αρνείται να τη γυρίσει σπίτι

έτσι είναι
ο προορισμός είναι κι ένας περιορισμός.

Από την ποιητική συλλογή "Σώμα 3" 

ΧΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ 

Παρτίδα σκάκι 

Καθίσαμε απέναντι.
Τα δικά μου πιόνια ήταν σύννεφα.
Τα δικά του σίδερο και χώμα.
Αυτός είχε τα μαύρα.
Σκληροί, γυαλιστεροί οι πύργοι του 
επιτέθηκαν με ορμή
ενώ η βασίλισσά μου
ξεντυνόταν στο σκοτάδι.
Ήταν καλός αντίπαλος,
προέβλεπε κάθε μου κίνηση
πριν καλά καλά ακόμα την σκεφτώ
κι εγώ παρόλα αυτά την έκανα,
με την ήρεμη εγκατάλειψη αυτού
που βαδίζει στον χαμό του.
Στο τέλος τέλος ίσως με γοήτευε
το πόσο γρήγορα εξόντωσε τους στρατιώτες
τους αξιωματικούς, τους πύργους, τα οχυρά,
τις γέφυρες, τον βασιλιά τον ίδιο
πόσο εύκολα διαπέρασε, εισχώρησε και άλωσε
βασίλεια ολόκληρα αρχαίας σιωπής
και πως αιχμαλώτισε εκείνη την βασίλισσα από νεραιδοκλωστή
που τόσο της άρεσε να διαφεύγει
με πειρατικά καράβια
στις χώρες του ποτέ.
Ναι, ομολογώ ότι γνώριζα από πριν πως θα νικήσει.
Άλλωστε γι αυτό έπαιξα μαζί του.

Γιατί, έστω και μία φορά, μες στη ζωή
αξίζει κανείς να παίζει για να χάσει.




Από την ποιητική συλλογή "Η αλεπού και ο κόκκινος χορός"

ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΟΤΑΚΟΣ 

Μετάλλαξη 

Πιστοποιημένη ζωή!

Παράταιρα αφημένη
σ' έναν ξεθωριασμένο φάκελο
δημοτολογίου

μετονομάστηκες

ληξιαρχική πράξη
θανάτου

Από την ποιητική συλλογή: "Αναμονής ανθοφορία". 

ΒΑΓΙΑ ΚΑΛΦΑ 

Αυριανή

στον  κύριο Τ.

Πουθενά το όνομά σου
δε θα είναι στους τίτλους
Δε θα μάθουν για σένα
παρά μόνο αν μαζευτούν πολλοί
Τότε θα γίνεις μια θλιβερή στατιστική
και θα αναλύσουν το φαινόμενο
σε μια σοβαρή εκπομπή
ειδικοί, για την πολιτεία που δεν μεριμνεί
τη μοναξιά, τα χρέη
τα βουνά
κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι
χίλιοι λόγοι θα σύρουν
το κουφάρι σου
στην τηλεοπτική άμαξα
κι οι δικοί σου -ποιον να ικετεύσουν;-
μες στη ντροπή τους σκεπασμένοι
θα σωπάσουν

Βλέπεις εσύ, καλλιτέχνης δεν είσαι
να σε ανακαλύψουν το διήμερο
εθνικός ευεργέτης
ούτε αθλητής να σε αποχαιρετήσουν με σημαίες
και ύμνους- δεν είχες ούτε την πρόνοια
να φτάσεις στο Σύνταγμα, να συγκλονίσεις
την κοινή γνώμη

Πολύ πρωί
κατέβηκες στο υπόγειο
και κρεμάστηκες

Η δουλειά στο φούρνο
έδινε κι έπαιρνε