ΑΝΤΡΕΑΣ ΚΟΛΛΙΑΡAΚΗΣ

29/5/2013

Στραμμένο βλέμμα στο νερό
βουνά
τοπία κρύα
τοπία γκρίζα
χειμερινά τοπία
αρχές καλοκαιριού
εφήμεροι έρωτες
χαμόγελα σκάρτα
τραγούδια αγχολυτικά
μαύρα πουκάμισα
κορίτσια με λευκό δέρμα και μαλλιά μαύρα
μια υποψία σάρκας γυμνής
θανατερά τραγούδια
η Κρήτη εντός μου
το Λιβυκό πέλαγος
βουτιές χωρίς ανάσα
η Κρήτη μέσα μου
ξερό χώμα και βρόχινα μάτια
Ρέθυμνο - Τυμπάκι - Χανιά
νυχτερινά άσματα
κοντυλιές
σκέψεις λυρικές
βίαιες σκέψεις
νάρκες
πνευματικές και σάρκινες
πολιτικές κουβέντες κι απώλειες
πέτρες
νοσοκομεία
Παλαιό Φάληρο
αποχαιρετισμοί στο τραμ
ακόμα φοβάμαι να κοιμηθώ τα βράδια χωρίς το φως της τηλεόρασης...

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΠΟΙΗΜΑ 1

        Από σήμερα και με την ευκαιρία συμπλήρωσης ενός χρόνου λειτουργίας του ιστολογίου ως ηλεκτρονική ανθολογία σύγχρονης ελληνικής ποίησης, εγκαινιάζουμε μια νέα σειρά αναρτήσεων. Πρόκειται για δύο ποιήματα σε κάθε ανάρτηση, όπου το δεύτερο απαντάει στο πρώτο. Στην πρώτη ανάρτηση ο Ειρηναίος Μαράκης απαντάει στον Αντρέα Κολλιαράκη: 

Άτιτλο 

σε δρόμους βρεγμένους περπατώ
με φως τεχνητό
με σκοτάδι
τέλη Δεκέμβρη

τέλη ενός χρόνου κενού
καινού χρόνου αρχή, σε λίγο
φωτιές
βεγγαλικά
σκυλιά που κοιμούνται κουλουριασμένα 
θανατερά τραγούδια
στίχοι
νότες
φωνές
μελαγχολία των γιορτών
αναμονή για ανατροπή
στολισμένα δέντρα, απόγνωση και αισιοδοξία
αδειανές αγκαλιές
βιβλία, περιοδικά και συνθήματα
η αγάπη θα'ρθει;

ΑΝΤΡΕΑΣ ΚΟΛΛΙΑΡΑΚΗΣ 

Άτιτλο 

Η αγάπη θα έρθει 

να το θυμάσαι αυτό 

πιο λευκή από τις λευκές νύχτες  

απ' το αίμα πιο κόκκινη 

απ' τα δάκρυα πιο πικρή,

 θα έρθει και στο ένα χέρι

τριαντάφυλλο θα κρατάει 

και στο άλλο, το σακατεμένο  

εσένα 

παιδί 

με κοντό παντελονάκι 

και χτυπημένα γόνατα 

στις αλάνες, στις πλατείες 

ενός κόσμου που ονειρεύεται 

και διεκδικεί το αδύνατο, 

την ανατροπή του φόβου 

η αγάπη θα έρθει 

να το θυμάσαι, σύντροφε 

θα έρθει 

μέσα από σπίτια φτωχικά 

κι απ' τις πλατείες της εξέγερσης 

θα έρθει 

και πανό θα κρατά 

που θα γράφει 

"Κερδίζουμε" 

ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΜΑΡΑΚΗΣ 

ΑΝΤΡΕΑΣ ΚΟΛΛΙΑΡΑΚΗΣ 

Άτιτλο

να αμφισβητείς
να αγνοείς
να ξεχνάς
να αθωώνεις τη φρίκη στις οθόνες και τα βλέμματα
χορός μοναχικός και πένθιμος
πώς αποδίδει κανείς την "blues" διάθεση στα ελληνικά;
απλά "χάλια";
να φτύνεις σάλια και βρισιές στην άσφαλτο
να ξεδιψάς με νερό από το ψυγείο
να διεκδικείς περισσότερο οξυγόνο για τα πνευμόνια σου
με άδειες τσέπες να γυρνάς τα ξημερώματα στους δρόμους
στο κέντρο, στη Γλυφάδα, στη θάλασσα
χωρίς παρέα
χωρίς αντοχές
χωρίς μικρές ανατροπές να σε εξυψώνουν συμβατικά
σκυλιά που γαυγίζουν
υγρασία στα φύλλα των φυτών και των δέντρων
ανεργία
ανέχεια
και μοναξιά
να βαδίζεις σταθερά και μόνιμα στη μεγάλη λεωφόρο που οδηγεί στην επανάσταση
με ένα τραγούδι να γυρίζει συνεχώς στο μυαλό σου
για αυτούς που έχεις βαρεθεί
για αυτούς που έχεις σιχαθεί
για ποιητές με υγρά χέρια
και για κρύες γυναίκες που δε σε χαϊδεύουν πια
ανοίγω μια αγκαλιά ικανή να χωράει τον κόσμο ολάκερο
χορός μοναχικός και πένθιμος
σα μπλουζ ή σαν ζεϊμπέκικο παλιό