Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

ΣΠΥΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ

Σ' έναν παλιό συνοδοιπόρο 

Σε είδα χθες, ή, μήπως το φαντάστηκα 
στη διαδήλωση με τα άναρθρα συνθήματα 
δίχως παλμό, χωρίς ροή συναισθημάτων. 
Φορούσες κείνο το κλεμμένο σου παράσημο 
και του θλιμμένου αρχηγού το άδειο βλέμμα.  
Ακροβατούσες στα σημεία των καιρών 
μπροστά στο άβουλο, βουβό ακροατήριο. 
Οι κόκκινες σημαίες των συντρόφων 
στις παρυφές της ουτοπίας ξεθωριάζουν. 
Οξειδωμένο άνεμος τα λόγια σου ξηλώνει 
σκορπίζοντας αρώματα οργής, 
που άλλοτε επιδέξια απόδιωχνες 
μα τώρα, που να κρύψεις τόσο δάκρυ. 
Μπορεί, στο πέρασμα του χρόνου ν' άλλαξες, 
ή κι η δική μου θωριά να 'χει θαμπώσει 
και πως να ξεχωρίσω στην εξέδρα 
την πετρωμένη σου εικόνα που ξεβάφει. 
Κι όμως, είναι στιγμές που ξεγελιέμαι 
πως κάπου, κάποτε συναντηθήκαμε... 


Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

ΝΙΚΟΣ ΣΟΥΒΑΤΖΗΣ


Σαν τα σύννεφα που φέρνουν βροχή

Κοιμόμαστε με τον φόβο,
ξυπνάμε με την αγωνία
και στο ενδιάμεσο λέμε ότι ζούμε
μήπως και το πιστέψουμε
Μαζευόμαστε στη γωνιά μας
και τη ζωή όλο την αναβάλλουμε

Κι είναι κάτι στιγμές που η ψυχή μας
θέλει να ξεχυθεί στους δρόμους
και να ξαναδώσει νόημα στις λέξεις
μα πάντα κάτι την κρατάει

Ανασαίνουμε εγκλωβισμένοι σ’ έναν κόσμο
που οι άνθρωποι κοιτάζουν το κενό
και δεν γελούν ποτέ 
Να τους φοβάστε αυτούς που δεν γελούν ποτέ
μπορεί η πίκρα τους μια μέρα να σας πνίξει.


Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016

ΜΑΡΙΑ ΡΑΧΜΑΝΙΔΟΥ

Αγαπώ όσους δεν σκιαχτήκαν τον πόνο!
Αυτοί είναι η ελευθερία !!!
Όσους κουτουλώντας σε σκοτεινούς λαβυρίνθους
δεν εξαγόρασαν την έξοδο τους
αγαπώ και την ζωή, ασπρόρουχο μου μοιάζει
μα τη να την κανείς αν είναι
με της προδοσίας πάνω τον λεκέ! 








Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016



                                         ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΠΕΡΝΕΚΑ
                                  ΑΝΑΤΕΛΛΩΝ ΖΗΛΟΣ
                                  ΕΚΔΟΣΕΙΣ: “VAKXIKON.GR” 



       Πριν από λίγο καιρό είχαμε την ευκαιρία να διαβάσουμε το βιβλίο της Ιωάννας Καπερνέκα: «Ανατέλλων ζήλος». Πρόκειται για μια ποιητική συλλογή, που περιλαμβάνει ορισμένα σχετικά πολύστιχα ποιήματα σε ελεύθερο στίχο.
       Η ποίηση της Ιωάννας Καπερνέκα είναι εικονοπλαστική με εικαστικές περιγραφές. Η χρησιμοποίηση πολλών, αλλά απέριττων στίχων βοηθάει στην πλούσια περιγραφή και οι εικόνες ξεδιπλώνονται μπροστά μας με έναν έντονο λυρισμό, που σπάνια συναντάμε στις ελεύθερες φόρμες.
       Τα ποιήματα της Ιωάννας Καπερνέκα είναι κυρίως υπαρξιακά με μια δική της μυστικιστική προσέγγιση. Ο κριτικός λογοτεχνίας Δήμος Χλωπτσιούδης σε κριτική του για την ποιήτρια στον διαδικτυακό τόπο tovivlio.net γράφει για μυστικιστικό λυρισμό. Η μυστικιστική διάθεση της Ιωάννας Καπερνέκα φλερτάρει με τον δωδεκαθεϊσμό και αναφέρεται κυρίως σε γυναικείες θεότητες. Η Αφροδίτη, η Δήμητρα, αλλά και μικρότερες θεότητες, όπως η Σεμέλη, η Εκάτη, η Θέσις και η Νέμεσις περνούν από την πένα της ποιήτριας χωρίς να απουσιάζουν εντελώς και αντρικές θεότητες, όπως ο Ποσειδώνας.
       Διαβάζοντας τα ποιήματα της Ιωάννας Καπερνέκα θα βρούμε αρκετά σημεία, όπου αναφέρεται η τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και οι ερωτικές διαψεύσεις. «Περπατάς τα μεσάνυχτα να πιείς νερό και σκοντάφτεις σε / πατημένους έρωτες», γράφει η Ιωάννα Καπερνέκα και αλλού: «Γέμισε με μονούς αριθμούς η μόνη ζωή μου.»
       Συμπερασματικά, η ποιητική συλλογή της Ιωάννας Καπερνέκα «Ανατέλλων ζήλος» είναι το πρώτο βιβλίο μιας πολλά υποσχόμενης ποιήτριας. Είναι ένα πρώτο βήμα. Με τα επόμενα βήματά της θα περιμένουμε να δούμε αν ο «Ανατέλλων ζήλος» γίνει ανατέλλων ήλιος, που θα φωτίσει το νου των αναγνωστών.

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ


Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΟΥΧΑΣ

Ο καουμπόι 

Ο καουμπόι κινείται μόνος 
ανασκάπτει τους εντός του διαδρόμους, 
πιο πολύ, πιο πολύ, όσο δεν πάει άλλο. 
Τότε ζει. Τότε αισθάνεται ασφαλής. 
Ο καουμπόι αντλεί τη δύναμή του από τ' άστρα, 
απ' τα λουλούδια που γητεύουν την καρδιά του 
και του ανοίγουν το χαμόγελο, τα πέταλα του λωτού του. 
Αν πρώτα δεν νιώσει αυτό, δεν καβαλάει τον Ίππο της Ζωής. 
Τότε αισθάνεται ασφαλής. 

Πρώτα, τον βοηθάει να μάθει τα βασικά βήματα 
και έπειτα βουτάει ολόκληρος. 
Έχει ευαισθησία τελικά 
ο καουμπόι, όσο σκληρός κι αν απεικάζει. 
Το κρύβει καλά, μα όταν θέλει, το δείχνει ολότελα. 
Βουτάει ολόκληρος ο καουμπόι... 

Μόνο μια αποκυρηγμένη Ινδιάνα είναι ικανή να τον ακολουθήσει...

Από την ποιητική συλλογή "Γράμμα στους Μάκαρες", εκδόσεις: "Λυκόφως".

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016



                                  ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ
                                         ΣΕ ΕΡΩΤΑ ΧΝΑΡΙΑ
                                ΕΚΔΟΣΕΙΣ: “VAKXIKON.GR”



       Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που η γυναικεία ερωτική ποίηση περιοριζόταν στον θαυμασμό του ερωτικού συντρόφου και στην περιγραφή των αρετών του. Η γυναικεία ερωτική ποίηση έγινε πιο σύγχρονη καταργώντας τα ταμπού, έσπασε τα στερεότυπα και γκρέμισε αντιλήψεις αιώνων. Οι ποιήτριες άφησαν πίσω την ντροπαλή παράδοση και πέρασαν σε ένα νέο είδος ερωτικής ποίησης σύγχρονο και κάποιες φορές τολμηρό.
       Μια σύγχρονη ερωτική ποιήτρια είναι και η Χριστίνα Κουγιουμτζόγλου με την πρώτη της ποιητική συλλογή «Σε έρωτα χνάρια», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις: “Vakxikon.gr”. Πρόκειται για άτιτλα ποιήματα, κυρίως ερωτικά, όπου στα περισσότερα παρατηρείται μια προσπάθεια τήρησης παραδοσιακής φόρμας με χαλαρή ομοιοκαταληξία, ενώ υπάρχουν και ορισμένα ποιήματα γραμμένα σε ελεύθερο στίχο. Η Χριστίνα Κουγιουμτζόγλου γράφει απλά και κυρίως περιγράφει ερωτικές εικόνες με έναν δικό της τρόπο γραφής.
      Η Χριστίνα Κουγιουμτζόγλου παρουσιάζει το ερωτικό ταξίδι σαν κάτι άγνωστο, που την τρομάζει, αλλά θέλει να το εξερευνήσει: «Είσαι ένα κρυφό ταξίδι με άγνωστο προορισμό. / Και αν υπάρχει κάτι που με φοβίζει. / Κάτι που μου ταράζει τα ήσυχα νερά μου. / Είναι αυτό το άγνωστο / που τόσο θα ‘θελα να ψάξω και να βρω.» Και όταν όλα μοιάζουν χαμένα, ο έρωτας γίνεται μοναδική ελπίδα για να μας βγάλει από την άβυσσο, που νιώθουμε ότι χανόμαστε: «Μέσα σε μια άβυσσο βυθισμένη, / μοναδική φυγή / η σκέψη μου μια σένα.»
       Υπάρχουν, όμως, και ορισμένα ποιήματα, που κάνουν την ποίηση της Χριστίνας Κουγιουμτζόγλου πιο τολμηρή, θα ‘λεγε κανείς αισθησιακή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ποίημα στη σελίδα 38, όπου η ποιήτρια περιγράφει με πολύ ζωντανά χρώματα το ταξίδι μιας σταγόνας νερού πάνω στο κορμί της.
        Όμως, υπάρχει και ο ανεκπλήρωτος έρωτας, που περιγράφει με αδρές πινελιές η ποιήτρια. Η Χριστίνα Κουγιουμτζόγλου, στη σελίδα 24 αφού περιγράψει τι είναι για την ίδια ο αγαπημένος της θα καταλήξει: «Είσαι ό,τι ήθελα να έχω. / Μα δεν μπορώ.»
       Σε μια αποκλειστικά ερωτική ποιητική συλλογή, σπάνια βρίσκει κανείς αναφορές σε άλλα θέματα εκτός από τον έρωτα. Στην ποιητική συλλογή της Χριστίνας Κουγιουμτζόγλου συναντάμε και ορισμένους στίχους αποφθεγματικούς, που ξεφεύγουν από το ερωτικό μοτίβο, που διαπερνά την ποίησή της: «Δε μοιάζει με ζωή απλά να ζεις, / να περπατάς και ν’ αναπνέεις.»
       Ακολουθήσαμε, λοιπόν, τα χνάρια του έρωτα, που μας οδήγησε η Χριστίνα Κουγιουμτζόγλου. Περιμένουμε να ακολουθήσουμε τα καινούργια χνάρια των στίχων της.

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΜΠΑΔΑΗΣ

Είναι κάτι μαλακισμένα 
που δε σε αφήνουν 
να κοιμηθείς βραδιάτικα 
Δεν ησυχάζουν 
Μιλάνε δυνατά 
για παλιές γκόμενες 
Για φίλους που μας τελείωσαν 
για νύχτες 
για ποτά 
για παλιές πληγές 
Δε σε αφήνουν να κλείσεις μάτι 
με τις φωνές 
Σηκώνεσαι βραδιάτικα 
τα κυνηγάς 
τα πιάνεις 
+
τα κάνεις ποιήματα 

Από την ποιητική συλλογή "Ε, ψιτ κύριος! ποια είναι η ιστορία σου;