Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019

ΑΛΕΞΗΣ ΔΑΡΑΣ






Τζούλιαν Ασάνζ

Έπιασαν τον Τζούλιαν! Κι εσύ, αν τ' άκουσες λες: "Μα ποιος είναι αυτός ο Τζούλιαν Ασάνζ;" Ικέτης προσέφυγε στις πηγές του Αμαζονίου, στα βράχια των Γαλαπάγος, στα δάση της αγιαχουάσκα, στον άλλον ομφαλό της γριάς Γης μας. Είχαν ήδη χαρακτηρίσει τους διώκτες του απεχθείς και επονείδιστους. Μα ξεμοναχιάστηκαν και μετά από εφτά χρόνια έκαναν πίσω. Εφτά χρόνια,  ο πιο γρήγορος κλεισμένος σ' ένα δωμάτιο, λαμπερός ν' ασπρίζει δίχως ήλιο και ζωή, μέχρι που τον πήραν κι από κει. Κι εσύ ίσως παρακολούθησες κάποια επεισόδια με ένα κατάσκοπο βιαστή. Ήταν τόσο τρελός που ήθελε να δώσει την αλήθεια. Σε ποιόν; Σε σένα κοινωνία. Γιατί πίστεψε σε σένα ως θρησκεία όπως όλοι όσοι πιστεύουν σε σένα. Και προδίδονται. Τι έκανες επί εφτά χρόνια κοινωνία για να σώσεις το Τζούλιαν;  Αλλά κι εγώ τρελός δεν είμαι που μιλάω σ' ένα πτώμα; Η τρέλα τού να πιστεύεις ότι η κοινωνία είναι ζωντανή έχει οδηγήσει πάμπολλους σε τραγική κατάληξη. Βλέπουν πολύ μακριά, πολύ βαθιά, αλλά δεν μπορούν να δουν αυτό που είναι μπροστά στη μύτη τους. Το εκπληκτικό είναι ότι δεν τους μυρίζει καν. Όπως και οι υπόλοιποι, ή κάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται τη μπόχα, ή την έχουν συνηθίσει. Το πηγαινοφέρνουμε και το κλαίμε και το ταλαιπωρούμε το δόλιο το λείψανο... Έχει σαπίσει πια τόσο πολύ που η βρώμα της δεν ενοχλεί απλώς, αλλά πνίγει. Η κοινωνία έχει πεθάνει προ πολλού. Γιατί δεν το θάβουμε το πτώμα; Μπορεί να το μοιρολογούμε, αλλά να το κηδέψουμε δεν το αποφασίζουμε. Και περιφέρουμε το ξόανο που πλανά τους εκλεκτούς, τον Τζούλιαν, τον Τζον, τον Τζιμ, το Γρηγόρη... Ας είναι ο Ασάνζ το τελευταίο θύμα απ' αυτούς που θέλουν να σώσουν την κοινωνία. Επίδοξοι σωτήρες της ανθρωπότητας μην έρχεστε! Εδώ σας θέλουν μόνο για να σας διαπομπεύσουν ή να σας εκτελέσουν. Ή και τα δύο. Δεν χρειάζονται την αλήθεια. Την έχουν μπροστά τους μα την πετούν στα σκουπίδια, δεν την θέλουν. Σώστε τον εαυτό σας και αυτό είναι ήδη αρκετό. Κι αν δεν πείθεστε κι αισθάνεστε βαρύ το χρέος σας κι επιμένετε να σώσετε την ανθρωπότητα σκεφτείτε το λίγο καλύτερα, μήπως με το να σώσετε τον εαυτό σας εκπληρώνετε με τον καλύτερο τρόπο και το χρέος σας προς την κοινωνία; 




Δευτέρα, 1 Απριλίου 2019

ΛΑΖΑΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Επαφή 

Τελευταία στον δρόμο με σταματάνε διάφοροι "τρελοί" 

Άντρες γυναίκες 
Νέοι μεγάλοι 
Με τρία μάτια ή με φτερά αντί για χέρια 

Κάθομαι να τους ακούσω 

Μιλάμε 
Μιλάμε πολύ 
Όσο το χρειάζονται 

Μου θυμίζουν εμένα 

Αυτό που 
Κάποιες φορές 
Είμαι 

Αυτό που αυτοί 
Είναι 
Όλη τους τη ζωή 

Συνεννοούμαστε. 

Από την ποιητική συλλογή "Τέλος", εκδόσεις "Στοχαστής" 2018. 


Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΖΗΣΑΚΗ


μαύρη τρύπα

αντιλαμβάνομαι τη μαύρη τρύπα ως πτυελοδοχείο του κόσμου
μια τέτοια αντίληψη βεβαίως την καθιστά άχρηστη
μιας κι ελευθέρως φτύνουμε στο δρόμο
στα χαρτομάντηλα ή σε τίποτε μούτρα

δεν υπονοώ να καθιερώσουμε ξανά το πτυελοδοχείο
ούτε να σταματήσουμε να φτύνουμε ελευθέρως
μόνο να
να το ξέρετε
ο κόσμος κάποτε μέσα σ' αυτήν την τρύπα θα μας φτύσει
κι όσα νομίσαμε μεγαλειώδη ή έστω ανθρωπινά
θ' αποδειχτούνε πτύελα
γλιτσιασμένα
ταπεινά

και τι να κάνουμε
προσωπικά λίγο με νοιάζει
τι θ' απογίνει εντός του σημείου
χωρίς χώρο χωρίς χρόνο
μόνο να
δεν θα το 'θελα
ν' απομείνει από μένα
η γλίτσα και μόνο 


Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

ΒΙΝΑ ΣΕΡΓΗ

Τα χείλη σου, ματάκια μου.Τα μάτια σου, χειλάκια μου .Τα χέρια σου, καρδούλα μου . Η καρδιά σου, χεράκια μου.Η ψυχή σου, φωνούλα μου .Η φωνή σου, ψυχούλα μου... Βλεφαριδούλες μου, μυτούλα μου, μυξούλες μου,τσιμπλίτσες μου, στοματάκι μου, γλωσσίτσα μου, Μαγουλάκια μου, Δοντάκια μου, Σαλάκια μου, Μαλλάκια μου, Φρυδάκια μου, ματάκια μου, δαχτυλάκια μου, αυτάκια μου, Ρουθουνάκια μου,Μπουτάκια μου,γαμπίτσες μου,ποδαράκια μου,ελίτσα μου,πατουσίτσες μου, Βυζάκια μου, νυχάκια μου, πουλάκι μου,μωράκι μου, αγαπάκι μου, ζαχαρωτοαρκουδάκι μου, Κουνελοπ ανθηροζουζουνάκι μου, Μελομακαρονοκουραμπιεδάκι μου, Σκατουλάκι μου ... Σκατά να ναι κι ότι να ναι, αρκεί να είναι δικό Μου .Μόνο δικό μου. Να μπορώ να λέω ΜΟΥ . Σαν τις αγελάδες, Μοσχαράκι μου, Γαϊδουράκι μου. Να είναι δικός μου και να είμαι δική του και ας έχει και άλλες και ας έχω και άλλους.Κι ας μη περνάω καλά . Κι ας γκρινιάζω . Κι ας με χτυπάει .Έχω μάθει εγώ, αντέχω . Να είναι καλά η μάνα μου. Τι αγάπη είναι αν δεν φάω και μια φάπα! Αν δεν με στολίσει με δύο τρία δεκαπέντε είκοσι επίθετα τη μέρα . Δουλεύει, Κουράζεται. Έχει θέματα οικογενειακά και οικονομικά . Τι ταξίδια μου λες; πεινάμε! Ωραία περνάμε στο σπίτι. Αρκεί να είμαστε μαζί. Να έχω έναν άνθρωπο να πω μια κουβέντα . Δεν μπορώ μόνη μου, τρελαίνομαι. Μαζί είναι καλύτερα . Ποιες φίλες; δεν υπάρχουν φίλες . Ζηλεύουν . Να πάνε να γαμηθούν όλες και όλοι που θα πουν για τον άνθρωπο μου! Το άλλο ΜΟΥ ΜΙΣΟ...Δεν τους λέω τίποτα . Δεν θέλω τη γνώμη τους, την ξέρω! Να χωρίσω μου λένε... Δεν είμαι ευτυχισμένη μου λένε ... Εγώ κλείνω τα αυτιά μου ματάκια μου . Όπως μου έχεις πει . Δεν παραπονιέμαι. Γιατί να παραπονεθώ; Έχεις δίκιο! Ζητάμε πολλά οι γυναίκες... ‌Τα θέλουμε όλα!... Μα που ζούμε ; Σε ταινία παίζουμε ;... Μήπως θέλουμε να παίζει και μουσική όταν κάνουμε έρωτα μαζί σας ; Το σεξ είναι και πρέπει να είναι ωμό .Για αυτό φτιάχτηκε! Μέσο αναπαραγωγής ... Τι προφυλακτικό λέει;! Σε εμπιστεύομαι!... Αν δεν το ευχαριστιέσαι εσύ μια ,εγώ δεν το ευχαριστιέμαι Δεκα. Φτιάχτηκα για να σε υπηρετώ .το δείχνει το σώμα μου .Τα γεννητικά μου όργανα . Δεν θα σου ξαναζητήσω ποτέ να με ικανοποιήσεις . Αυτά είναι για τα άβγαλτα κοριτσάκια που πονάνε και τις καλοπιάνουν με τα προκαταρκτικά ! Αηδίες...Όχι μωρό μου ...Ο,τι πεις εσύ!Ο,τι θες εσύ...Εγώ δεν έχω προσωπικότητα... Ποια ΠΡΟΣΩΠΙΚΌΤΗΤΑ; είμαστε ένα! πάλι τα ίδια θα λέμε ; Είμαι τρελή το ξέρω! Βγάζω πράγματα από το μυαλό μου .Ποιο μυαλό ; Κι αυτό λειψο είναι...Με έχεις τρελάνει .Θέλω να κάνω τα παιδιά σου . Αυτά θα είναι δικά σου .Το δώρο μου για σένα .Εσύ, είσαι δικός μου κι αυτά ,θα είναι δικά σου . Είσαι ελεύθερος να τα κάνεις ότι θες . Μάθε το γιο σου μπάλα , πήγαινε τον στα μπουρδέλα . Και την κόρη σου , μπαλέτο και νοικοκυριό . Δίπλα μου, αυτή θα μάθει να μαγειρεύει καλύτερα από μένα ... Αλλά και να μην κάνουμε παιδιά θα πάρουμε ένα σκύλο ή γάτα η ο,τι άλλο εσύ θες . Αν δεν θες, δεν παίρνουμε ! Γιατί να πάρουμε ; Είμαστε τώρα εμείς για σκυλιά και γατιά; Άσε, οι τρίχες! Πως θα τις βγάζω; Δεν ξέρω να πλένω καλά... Δεν τα κάνω σαν τη μάνα σου!... Εκείνη ξέρει, μεγάλωσε δύσκολα και έμαθε . εγώ, τα είχα όλα έτοιμα ... δίκιο έχεις!... και στη δουλειά δεν κουράζομαι!... Δουλειά είναι αυτή ή βίζιτες ; Κανείς δεν με εκτιμάει πραγματικά , όλοι κοιτάνε τον κώλο μου! Καραδοκούν σαν τους γύπες ποτέ θα είμαι μακριά σου να με αρπάξουν...
Όχι μωρό μου ...Καλά κάνεις και μου λες για το ντύσιμο μου! Είναι προκλητικό! Δεν είναι ντύσιμο ερωτευμένης γυναίκας αυτό! Κι αν σου αρέσουν σέξυ εσώρουχα, σαν αυτά που βλέπεις κρυφά στις τσόντες, θα πάω να πάρω!... Εκτός κι αν δεν μου πάνε...Αν μου πεις ότι δεν μου πάνε ...θα τα πάω πίσω!... Έχω παχύνει κιόλας... όλο τρώω! Που να με κοιτάξεις έτσι που έχω γίνει;... Και τα μαλλιά μου, θέλουν βάψιμο! Αλλά που λεφτά για κομμώτριες; είναι πολυτέλειες αυτά! Καλά λες...τι είμαι εγώ; καμιά ψωνισμένη που θέλω κάθε μήνα να φτιάχνομαι για να αρέσω στον άντρα μου; Άντρα Μου ...ΜΟΥ ...Τι ωραία που ακούγεται! Ε ψυχή μου ;... Αυτό, μου είναι αρκετό! Είναι τα πάντα μου, το είναι μου! Μόνη μου να μην μείνω κι όλα τα άλλα είναι υποφερτά! τι υποφερτά; Υπέροχα είναι!Μαζί και ευτυχισμένοι! είμαι ευτυχισμένη !! Αρκεί να βλέπω το όνομα σου στην οθόνη του κινητού μου...Κάποιος με σκέφτεται .πόσο σπουδαίο! αλλιώς, σε ποιον θα λέω τι έγινε μέσα στη μέρα μου;
Όχι! όχι! αυτό κάποιες φορές σε κουράζει...Δεν το θες! Ας μου λες εσύ ... Αρκεί!...ακούω εγώ! Αυτό σου αρέσει πιο πολύ ... Κάνε μου τη χάρη και μείνε στη ζωή μου για πάντα μωρό μου. Που θα βρω άλλον σαν και σένα ; Δεν θα ξαναερωτευτώ! δεν υπάρχει καλύτερος! φτιάχτηκες για μένα! Θα προσπαθήσω κι εγώ να είμαι η καλύτερη εκδοχή μου... Στο υπόσχομαι!
Χρόνια μας πολλά κι ευτυχισμένα!



Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2019

ΦΑΝΗ ΓΡΥΛΛΗ

Γεννήθηκα
για να φουσκώνω.
Το στήθος μου φούσκωσε
κάπου στα 8.
Το δέρμα μου φούσκωσε
γεμίζοντας το πρόσωπο μου σπυριά
κάπου στα 9.
Η κοιλιά μου φούσκωσε
όταν τα μπούτια μου μάτωσαν
κάπου στα 10.
Και η δυσπιστία μου φούσκωσε
κάπου στα 14
όταν τα μπούτια μου μάτωσαν.
Ξανά.
Ο φόβος μου φούσκωσε
κάπου στα 15
όταν ένας παππούς μου χάιδεψε το μπούτι
μέσα στο λεωφορείο.
Και το μίσος μου φούσκωσε
κάπου στα 16
όταν εκείνη έκλαψε πάνω στον ώμο μου
χτυπώντας την κοιλιά της
να σταματήσει
να φουσκώνει.
Μου είπαν
πως τα μυαλά μου φούσκωσαν
όταν τους είπαμε πως όλοι ανήκουμε
πάνω απ' την ίδια γραμμή.
Μου είπαν πως δε φτιάχτηκα
για να έχω ψυχή
που φουσκώνει.
Γεννήθηκα
για να φουσκώνω.
Μα τώρα
θα σκάσω.
Όχι μία.
Όχι δύο.
Μα χιλιάδες φορές.
Θα φτιάξω ναρκοπέδια
μαζί με τις αδερφές μου.
Κάθε είδους αδερφές
μα όλες
από το ίδιο υλικό
φτιαγμένες.
Μα όλες
από την ίδια ψυχή
σμιλεμένες.
Γεννήθηκα
για να φουσκώνω.
Υπάρχω όμως
για να σκάω.


Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2019

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΣΗΜΑΚΗΣ (συν+-πλην)


Ισορροπία πάνω σε ανοιχτές πληγές 



αυτό δεν είναι ποίηση . όχι . αυτό είναι ισορροπία πάνω σε ανοιχτές πληγές . και αυτός ο κόμπος στο στομάχι μου , φοβάμαι μήπως κάποτε τεντώσει και με πνίξει . στου κρεμασμένου το σπίτι δε μιλάς για σκοινί , έτσι δε μιλάς για μοναξιά στον καναπέ μου . σχεδόν , τα κατάφερα . λοιπόν , τα κατάφερα . και είναι μάλλον κακό αυτό . και είναι μάλλον κακό να μην είσαι σίγουρος . . . όχι , είναι σίγουρα το χειρότερο , και είμαι σίγουρος γι ' αυτό . πολύ κακό για το τίποτα , άρα πολύ καλό για κάτι , άρα πολύ καλά όλα αυτά αλλά αναρωτιέμαι εάν άραγε σημαίνουν όντως τίποτα ή εάν όντως βγάζουν κάπου , αλλά αυτό ίσως φοβάμαι περισσότερο , το να μη σημαίνουν τίποτα . χρειάζεσαι σύννεφα για να εκτιμάς τον ήλιο και ήλιο για να εκτιμήσεις τη βροχή , για να εκτίσεις την ποινή , και αν πάντα κάτι λείπει θες τα πάντα μόνο και μόνο γιατί η απόσταση την επιθυμία συντηρεί , μη νιώθεις μόνη , αλλά εάν νιώσεις , έλα να νιώσουμε μοναξιά μαζί .

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

ΔΑΝΑΗ ΧΡΥΣΑΦΩ


6 Π.Μ.

Προσοχή στο κενό.
Όχι μεταξύ συρμού και αποβάθρας
το κενό του κυριακάτικου απογεύματος

Κάπου μετά το δειλινό μαζί σου
Κολυμπάω στο τσιμέντο
Και ξεδιψάω με τη βροχή

Τρώω για πρωινό τα κατακάθια του χρόνου,
Για μεσημέρι λίγο ουρανό 
Και το βράδυ σιωπή

Καμιά φορά με πείραζαν στο στομάχι.
Τώρα τα συνήθισα.

Το μόνο που δε χωνεύω είναι η ρουτίνα,
Έτσι ξερνάω δύστυχους στίχους

Κι αυτό φοβάμαι πως είναι ρουτίνα.