ΜΝΗΜΗ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΡΑΦΥΛΛΗ

       Η ποιήτρια Δήμητρα Καραφύλλη έφυγε από κοντά μας χτες το βράδυ 3-6-2014. Όμως, δεν θα φύγει ποτέ από τη μνήμη μας. Ως ελάχιστο φόρο τιμής δημοσιεύω ένα ποίημα της: 

Επίπεδη 


Επίπεδη.
Ροζ πέταλο κρυμμένο στις σελίδες πολύτιμου βιβλίου
του βιβλίου μας
που προδίνεται από ελαφρότατο άρωμα
το άρωμά μας.
Ροζ πινελιά στο μάγουλο, στο στήθος, στο λαιμό σου.
Διακριτικό τατού στο αριστερό σου μπράτσο
από τη μέσα μεριά
ξυπνώ τις Κυριακές στο πλάι σου
και βρίσκομαι.

Επίπεδη.
Μωβ πέταλο φυλαγμένο στις σελίδες του βιβλίου μας.
Όταν το άρωμα θα έχει ξεθυμάνει
όταν η ροζ πινελιά θα έχει σχεδόν σβήσει
όταν το μικρό τατού θα έχει ξεθωριάσει
όταν πια δεν θα βρίσκομαι στο πλάι σου
θα με θυμάσαι.

Από την ποιητική συλλογή: "Στο βάθος κήπος". 

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΡΑΦΥΛΛΗ

Στην ουρά 

Με νούμερο εκατόν πενήντα τρία 
στημένη στην ουρά της εφορίας 
μετράω 
άλλες εκατόν πενήντα τρεις 
στυμμένες λεμονόκουπες. 
Κάποιες 
με στωική αξιοπρέπεια 
δηλώνουν έτοιμες 
για μιαν ακόμα συνεδρία με τον Προκρούστη. 
Οι πιο πολλές 
με αφυδατωμένη την ελπίδα 
προσδοκούν να βγουν γιώτα πέντε. 
Μαζί τους κι εγώ. 

Από την ποιητική συλλογή "Γρήγορα στις οθόνες σας" 

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΡΑΦΥΛΛΗ 

Χαμένη Εδέμ

Γέμισα την κατάψυξη καρπούς και φρέσκα φρούτα. 
Ελιές, αμύγδαλα, λωτούς, μήλα των Εσπερίδων. 
Σύκα γλυκά, συκάμινα στο χρώμα της βιολέτας 
φύλλα μυρτιάς μυρωδικά, ξανθό αραποσίτι 
χουρμάδες, ρόδια, πιπεριές, μαύρα μεστά σταφύλια 
λιαστές ντομάτες σαν καρδιές, κεράσια ματωμένα. 
Φράουλες σχήμα του φιλιού και άρωμα αγάπης. 
Μπιζέλι καταπράσινο, σέλινο σε λινό 
μαντίλι πεντακάθαρο μπιρσιμοκεντημένο. 
Μάντολες χρώμα του πανσέ, μαστίχα μεθυσμένη 
χρυσό ζαχαροκάλαμο σε αργυρό χανάπι. 

Δεν τα γευτήκαμε ποτέ. 
Τ' ανακυκλώσαμε μαζί με το ψυγείο. 

Από την ποιητική συλλογή "Στο βάθος κήπος"