Τετάρτη 4 Ιουνίου 2014

ΜΝΗΜΗ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΡΑΦΥΛΛΗ

       Η ποιήτρια Δήμητρα Καραφύλλη έφυγε από κοντά μας χτες το βράδυ 3-6-2014. Όμως, δεν θα φύγει ποτέ από τη μνήμη μας. Ως ελάχιστο φόρο τιμής δημοσιεύω ένα ποίημα της: 

Επίπεδη 


Επίπεδη.
Ροζ πέταλο κρυμμένο στις σελίδες πολύτιμου βιβλίου
του βιβλίου μας
που προδίνεται από ελαφρότατο άρωμα
το άρωμά μας.
Ροζ πινελιά στο μάγουλο, στο στήθος, στο λαιμό σου.
Διακριτικό τατού στο αριστερό σου μπράτσο
από τη μέσα μεριά
ξυπνώ τις Κυριακές στο πλάι σου
και βρίσκομαι.

Επίπεδη.
Μωβ πέταλο φυλαγμένο στις σελίδες του βιβλίου μας.
Όταν το άρωμα θα έχει ξεθυμάνει
όταν η ροζ πινελιά θα έχει σχεδόν σβήσει
όταν το μικρό τατού θα έχει ξεθωριάσει
όταν πια δεν θα βρίσκομαι στο πλάι σου
θα με θυμάσαι.


Από την ποιητική συλλογή: "Στο βάθος κήπος". 


Σάββατο 10 Μαΐου 2014

ΑΝΤΡΕΑΣ ΚΟΛΛΙΑΡAΚΗΣ

29/5/2013

Στραμμένο βλέμμα στο νερό
βουνά
τοπία κρύα
τοπία γκρίζα
χειμερινά τοπία
αρχές καλοκαιριού
εφήμεροι έρωτες
χαμόγελα σκάρτα
τραγούδια αγχολυτικά
μαύρα πουκάμισα
κορίτσια με λευκό δέρμα και μαλλιά μαύρα
μια υποψία σάρκας γυμνής
θανατερά τραγούδια
η Κρήτη εντός μου
το Λιβυκό πέλαγος
βουτιές χωρίς ανάσα
η Κρήτη μέσα μου
ξερό χώμα και βρόχινα μάτια
Ρέθυμνο - Τυμπάκι - Χανιά
νυχτερινά άσματα
κοντυλιές
σκέψεις λυρικές
βίαιες σκέψεις
νάρκες
πνευματικές και σάρκινες
πολιτικές κουβέντες κι απώλειες
πέτρες
νοσοκομεία
Παλαιό Φάληρο
αποχαιρετισμοί στο τραμ
ακόμα φοβάμαι να κοιμηθώ τα βράδια χωρίς το φως της τηλεόρασης...

ΣΟΦΙΑ ΠΙΠΕΡΟΥ

Το πάθος του χρόνου 

Κορίτσι με δυο κρεμάμενους στα αυτιά σου κρίκους
έπινες ούζο χωρίς μεζέ νοθείας στο ες αεί!
Οι φίλες λέγανε για τα μοναχικά τους όνειρα
και για άλλες αποδείξεις ανικανοποίητης ζωής
που το κορίτσι δε γνώριζε.
Τους δυο σου κρίκους με τα δάκτυλα στριφογυρνούσες 
σαν να ταν αυτά
ο κόσμος που γυρίζει μέσα 
σε τριακόσιες εξήντα ημέρες!
Κι όσο ο χρόνος και το ούζο τελείωνε
τόσο τα όνειρα 
των φιλενάδων στέρευαν ,
μόνο αυτή σιωπηρή
με τους δυο της κρίκους άκουγε το μέλλον
ανάμεσα στα λεπτά της δάκτυλα που στριφογυρνούσαν τις μέρες.
Οι φίλες μέθυσαν ολότελα 
και παν να κοιμηθούν
για να ξυπνήσουν αύριο
με τα ίδια στο κεφάλι οινοπνεύματα!
Το κορίτσι έφυγε αργά από το μέρος
ήταν σα να λέμε
πως το πάθος του χρόνου
αργά ανακουφίζει τον άνθρωπο!

Τρίτη 22 Απριλίου 2014

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΕΝΟΥΝΟΥ

Καρτερία 
Την ώρα που το βλέμμα του ήλιου μού έγνεφε αντίο, 
Εγώ στεκόμουν ξαπλωμένη σε στρώμα από σύννεφα 
και χάιδευα τις τελευταίες φωτεινές ακτίνες του δειλινού που έμελλε να έρθει·
Ανήμπορη κάθε σκέψη να με τυραννίσει
Ταξίδευα στο πλάτος του ορίζοντα·
Είχα μια ζεστή καρδιά από αγάπη
Μα κρύο σώμα απ’ τη λησμονιά.

Αντίκρισα το πάθος των αστεριών εκεί ψηλά
Και έμεινα αόρατη, σε μια θάλασσα μαβιά

Κουράστηκα να περιμένω την αυγή, σκέφτηκα
Μα δίχως εκείνη ο χρόνος δεν περνά
Κι έμεινα καταδικασμένη στη βροχή του έρωτα
Να περιμένω …
Να περιμένω …

Τετάρτη 16 Απριλίου 2014

ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ

Σάπια πόλη 

Λίγο πιο κάτω απ' την Ομόνοια 
στήνουν σουλάτσο τα πρεζόνια 
χαφιέδες, έμποροι κι αλήτες 
της σάπιας πόλης οι λεχρίτες. 

Κανείς δε βγαίνει στα μπαλκόνια 
κι ούτε απλώνουνε σεντόνια 
τραβέστες και σεκιουριτάδες 
της σάπιας πόλης οι νταβάδες. 

Κι εγώ στημένος στη γωνία 
ρουφώ το θειάφι με μανία 
κρότο παράγουν εξατμίσεις 
πουτάνες γύρω αν ζητήσεις 
λίγο πιο κάτω απ' την Ομόνοια 
σε μαύρο όνειρο θα ζήσεις... 

Τι κι αν γρυλίζουν τα τριζόνια 
τους έχουν κάνει όλους πιόνια 
θαμμένοι μέσα στη μιζέρια 
ποιος απ' αυτούς κοιτά τ' αστέρια 

Και τα παιδιά απ' την Ομόνοια 
μαζί με τ' άλλα τα κλεφτρόνια 
πουλάνε όνειρα τη νύχτα 
και το πρωί τους λένε, ρίχτα! 


Δευτέρα 7 Απριλίου 2014

Πρόγνωση Καιρού



Η ομπρέλα 

 Άνοιξε την ομπρέλα, βιαστικά.
Δεν έβρεχε.
Κάποιοι τον είπανε τρελό,
άλλοι προσπέρασαν απλά,
άλλοι τον κοίταξαν έντονα.
Κανείς δε φαίνεται πως ένιωσε  
τον κατακλυσμό που πνίγει
την καρδιά του.


Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014

Κώστας Ριτσώνης

Το τσιγάρο 

                    Ι 
Το τσιγάρο βγαίνει μακρουλό απ' το κουτί 
και καταλήγει γόπα στο τασάκι 
σα μια ζωή που τελειώνει στον τάφο 
αφού τα όνειρά της έγιναν καπνός. 

                   ΙΙ 
Η φωτιά του τσιγάρου 
φωτίζει το σκοτάδι 
της μαύρης μοναξιάς του καπνιστή. 

                 ΙΙΙ 
Η γεύση του τσιγάρου 
κάνει το φιλί πιο κολασμένο. 

                 ΙV 
Κοπέλες όμορφες ποζάρουν στις διαφημίσεις 
μ' ένα πακέτο στο χέρι. 
Ο έρωτάς τους αρχίζει του κουτιού: 
χρυσόχαρτα, τσιγαρόχαρτα 
σαν πολυτελή εσώρουχα· 
μάρκες: Rex, Pallas 
σαν πολυτελή ξενοδοχεία- 

και ύστερα η πίκρα στο λαιμό. 

Από την ποιητική συλλογή: "Ο ανάπηρος λαχειοπώλης"